Brief aan de Vlaamse Ardennen was een uitwisseling van meer dan zevenhonderd brieven over de heuvels en dorpen van de regio heen: verhalen, tekeningen, vragen, mijmeringen, zorgvuldig gevouwen en toevertrouwd aan een ander.

Het project begon als een uitnodiging om een onbekende te schrijven. Schrijvers kregen vervolgens iemand anders’ brief die opnieuw uitnodigde tot een antwoord. Nodus speelde postduif, bezorgde woorden en zag hoe zinnen bruggen werden. Langzaam ontvouwde zich een traag groeiend web van handschriften van mensen die elkaar anders nooit zouden ontmoeten: jongeren en ouderen, nieuwkomers en streekgenoten, stille schrijvers en gulle vertellers.

Bijzondere ontmoetingen ontstonden waar generaties samen schreven: senioren en kinderen die tijdens workshops naast elkaar zaten en ontdekten hoe een brief tegelijk een spiegel en een venster kan zijn.

Dankzij de betrokkenheid van bibliotheken, scholen, woonzorgcentra, partners uit het sociaal werk en vele individuele deelnemers groeide het project uit tot een gedragen netwerk van stemmen. Op 1 maart 2026 werd het traject afgerond en werd het het vertrekpunt van een creatieve traject: schrijfateliers. Ook leefden sommige correspondenties na die datum verder.

In de schrijfateliers, begeleid door inspirerende auteurs, tilde deelnemers hun brieven naar een ander niveau. Ze verdiepten, herwerkten of transformeerden ze tot literaire verhalen, getuigenissen, personages of poëtische teksten. De schrijfsels droegen bij tot het maakproces van de theaterproductie Broer.

Zo werd Brief aan de Vlaamse Ardennen een unieke kans om schrijven te beleven als ontmoeting én als kunst.

Concept: Elien Hanselaer

Het project liep tussen 1 januari en 16 mei 2026.