In 2019 maakte choreografe Oona Doherty haar iconische voorstelling Hard to be Soft – A Belfast Prayer . Het resultaat is een dansant gebed waarin het dagelijkse leven in verarmde wijken in Noord-Ierland en de mensen die er wonen genuanceerd in beeld wordt gebracht: hun kracht, hun hardheid, hun pijn, hun kwetsbaarheid.

Met Hard to be Soft onderzoekt Nodus diezelfde spanning binnen de muren van de gevangenis van Oudenaarde. Wat betekent het om gezien te worden wanneer een groot deel van je identiteit wordt herleid tot één verhaal? Welke nuance schuilt er achter gedrag, stiltes en beschermlagen?

Onder begeleiding van Stefaan Degand wordt binnen de gevangenismuren gewerkt met tekst, lichaam en improvisatie, maar vooral met aandacht voor wie er in de ruimte staat.

Aandacht.

Kwetsbaarheid.

Humor.

Verzet.

Zorg.

Hard to be Soft zoekt niet naar een tegenstelling tussen hard en zacht, maar naar het moment waarop beide tegelijk kunnen bestaan.